Achtergrond organisatieopstellingen
Achtergrond
Volgens Hellinger, een Duitser die in de jaren '90 de opstel- lingenmethodiek introduceerde, is een systeem in harmonie als het functioneert volgens de principes van verbondenheid, evenwicht in geven en nemen en ordening.
Bij een organisatieopstelling wordt gewerkt met een vraag of thema, dat inzicht kan bieden waar in het systeem van de organisatie de verstoring aanwezig is.
Voorbeelden van dergelijke vragen zijn:
- Wat is mijn plaats in dit bedrijf?
- Hoe kan ik het conflict met mijn leidinggevende aanpakken?
Werkwijze
Bij een opstelling wordt een ruimtelijke voorstelling gemaakt van een organisatie, het team of de afdeling, waar je mee werkt. De persoon die een werkvraag inbrengt, plaatst representanten van andere personen of onderdelen uit de organisatie en eventueel zichzelf in de ruimte.
De begeleider (=opsteller) bekijkt de opstelling, vooral de non-verbale bewegingen en bevraagt de representanten daarop.
Vervolgens experimenteert de opsteller met alternatieven, bijvoorbeeld door representanten te verplaatsen of een ontbrekende persoon in te brengen. Alle interventies hebben als doel een opening tot een oplossing te bieden.
Effect van opstellingen
Op dit moment vindt er een tweetal promotie-onderzoeken plaats naar het effect van organisatieopstellingen.
Het meedoen aan een opstelling, hetzij als vraagsteller, hetzij als representant, is een diepgaande ervaring, die in een rapport uit 2006 over het effect van organisatieopstellingen het 'wow-effect' wordt genoemd.
Het meebeleven maakt dynamieken in het systeem goed zicht- en voelbaar. Samenhangen en wisselwerking worden duidelijker, terwijl er zich bovendien meerdere perspectieven aandienen.
